MAD MAX

MAD MAX

Voor de eerste keer in België staat het stuk Mad Max van Pierre Jodlowski in het cultureel centrum Senghor. Pierre Jodlowski pleit voor actieve muziekpraktijk die gebaren, energie en ruimte combineert, en toont ons met Mad Max een gedurfde geluidsinstallatie in de stroom van ontmoetingen tussen elektro-akoestiek en dramaturgie. Mad Max, een waanzinnige en volledig onbeheersbare motorrijder, belichaamt alles wat men kan verafschuwen aan de hedendaagse held rechtstreeks uit de Hollywood-studio's; gewelddadig, macho, brutaal, een analfabeet, dom... hij belichaamt bij uitstek de hardheid van een brute en onrechtvaardige wereld. Mad Max is een opdracht van het festival Aujourd'hui Musiques en is ontwikkeld voor percussionist Philippe Spiesser in het kader van het project Gekipe, ondersteund door het ensemble Flashback. Na een eerste ontmoeting gericht op het ontdekken van het Gekipe-systeem (een gebarenopnamesysteem) besluit Pierre Jodlowski dit project op een diep theatrale manier aan te pakken. Hij creërt een personage waarvan de definitie zelf door een iconografische gebarenreeks gaat, waardoor de bewegingen in een betekenisvolle context kunnen worden ontwikkeld.

SÉRIE CENDRE

“Dit stuk maakt deel uit de cyclus van Series voor piano en geluidsband. Het is het zevende stuk in deze cyclus gewijd aan 'kleuren', of beter gezegd aan de relatie die ik heb met kleuren, wat ze oproepen of activeren in mijn verbeelding. Hier verwijst as naar de grijze kleur, maar ook naar de materie die symbolisch de dood oproept. Dit stuk, tot op heden het langste van de hele cyclus, is gebouwd rond twee principes: het eerste is een echo van de schilderijenserie van Gerhard Richter Acht Grau (Acht Grijs), een reeks abstracte schilderijen van grote afmetingen die een contemplatieve staat stimuleren; het tweede is in de vorm van een verhaal dat steunt op het idee van de 'overgang' van de ene toestand naar de andere. In deze overgang worden elementen van begrafenisrituelen en esoterie waargenomen. As wordt de stof van reflectie over deze overgang naar het levenloze, wat overblijft, voorbij deze weg.” – Pierre Jodlowski